گروه خبري : مراقبت از پوست و مو
تاريخ انتشار : 1397/02/03 - 11:12
كد :128

آلرژی به مواد غذایی در نوزادان با تماس پوستی و ژنتیک ارتباط دارد

یک تحقیق جدید پزشکی در دانشگاه نورث وسترن، گزارش می‌دهد که علت آلرژی غذایی نوزادان و کودکان که مدتها ناشناخته بود، با ترکیب عوامل محیطی و ژنتیک که باعث آلرژی می‌شوند ارتباط دارد.
عوامل موثر بر آلرژی غذایی عبارتند از: ژنتیک که سبب تغییر در قدرت جذب پوست می‌شود، استفاده از دستمال مرطوب کننده نوزاد که مقداری صابون را بر روی پوست نوزاد باقی می‎گذارد، تماس پوستی نوزادان با آلرژن‌ها و گرد و غبار و با مواد غذایی از سوی کسانی که از نوزاد مراقبت میکنند. آلرژی غذایی هنگامی رخ می‌دهد که این عوامل با یکدیگر رخ دهند.
جون کوک میلز، استاد ایمونولوژی آلرژی در دانشکده پزشکی دانشگاه فاینبرگ نورث وسترن، گفت: «این دستور العملی برای شدت یافتن آلرژی غذایی است». درک اینکه چگونه آلرژی غذایی در اوایل زندگی شروع می‌شود پیشرفت بزرگی برای ما محسوب می‎شود».

این مقاله در 6 آوریل در مجله آلرژی و ایمونولوژی بالینی منتشر شد.
با توجه به آمار مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری، آلرژی غذایی در حال افزایش است و حدود 4 تا 6 درصد از کودکان در ایالات متحده را تحت تاثیر قرارداده است. شیوع آلرژی غذایی گزارش شده 18 درصد در میان کودکان زیر 18 سال از سال 1997 تا 2007 بوده است. اطلاعات اخیر نیز نشان می‌دهد که بستری شدن کودکان در بیمارستان با تشخیص‌های مربوط به آلرژی غذایی در میان کودکان افزایش یافته است.

عوامل خطر آلرژی به مواد غذایی را می‌توان در خانه تغییر داد.
کوک میلز گفت: خبر خوب این است که عوامل آلرژی غذایی را می‌توان در محیط خانه تغییر داد.
کوک میلز گفت: «کاهش تماس پوست کودک با آلرژن‌های مواد غذایی با شستن دست‌هایتان قبل از دست زدن به نوزاد امکان پذیر است. از دستمال مرطوب نوزادان که مقداری صابون بر روی پوست نوزادان باقی می‌گذارد، کمتر استفاده کنید. بدن نوزادان را با آب تمیز کنید. همانطور که سال‌ها پیش همین کار را می‎کردیم».

کوک میلز با استفاده از شواهد بالینی در مورد آلرژی غذایی در انسان، اثرات مواد غذایی آلرژی زا و اثرات تماس با آلرژنهای محیطی و موش‌های نوزاد با جهش‌های ژنتیکی که در انسان‌ها رخ می‌دهد را کشف کرد.
شواهد بالینی نشان می‌دهد که تا 35 درصد کودکان مبتلا به آلرژی غذایی دارای درماتیت آتوپیک هستند و بیشتر آنها حداقل سه جهش ژنی متفاوت دارند که سبب کاهش مانع پوستی می‌شود.
کوک میلز از مدل موش نوزاد با جهش‌های مانع پوستی استفاده کرد و سعی کرد پوست آن را درمعرض آلرژی‌های غذایی مانند بادام زمینی قرار دهد، بادام زمینی به تنهایی تاثیری نداشت.

کوک میلز یادآور شد: «سپس من در مورد آنچه که نوزادان در معرض آن هستند فکر کردم. آنها در معرض آلرژن‌های زیست محیطی مانند گرد و غبار در یک خانه قرار دارند. آنها ممکن است که مواد غذایی آلرژی‌زا را به عنوان یک نوزاد نخورند، اما ممکن است آنها را از طریق پوست خود جذب کنند. یک خواهر یا برادر با کره بادام زمینی برروی پوست صورت خود نوزاد یا کودک را می‎بوسد. یا والدین غذایی را با بادام زمینی تهیه کنند و سپس کودک را درگیر کنند».

سپس، او در مورد تحقیقاتی پوستی درمورد استفاده از دستمال مرطوب گفت که دارای ترکیبات صابون هستند و از طریق پوست جذب می‏‌شوند. کوک میلز گفت: «من باخودم گفتم آه خدای من! این دستمال مرطوب نوزاد است!».
کوک میلز شرح داد که لایه بالای پوست از لیپید‌ها (چربی‌ها) ساخته شده است و صابون موجود در دستمال مرطوب مانع این مانع پوستی می‌شود.
مشکلات پوستی که با جهش‌های مانع پوستی رخ می‌دهند ممکن است تا زمانی که آلرژی غذایی شروع نشده است، قابل مشاهده نباشند. موشهای نوزاد مبتلا به این جهش‌ها دارای پوست معمولی بودند و پوست‌شان دچار خارش و خشکی درماتیت نشد تا زمانی که موش‌ها چند ماهه شدند، معادل یک بزرگسال جوان در سالهای انسانی.

پس از آنکه موشهای نوزاد به مدت 40 دقیقه در طول دو هفته 3 یا 4 بار در معرض مواد غذایی آلرژی‌زا و گرد و غبار قرار گرفتند، تخم مرغ یا بادام زمینی به وسیله دهان به آنها داده شد. موش‌ها واکنش‌های آلرژیک در پوست، در روده و واکنش‌های شدید به مواد غذایی آلرژی‌زای آنافیلاکسی را که با کاهش دمای بدن اندازه گیری می‌شوند، نشان دادند.
اختلال در مانع پوستی برای ایجاد آلرژی به مواد غذایی در موش‌ها ضروری بود، اما بخش وسیعی از نارسایی شدید تا خفیف پوستی با اگزما یا درماتیت آتوپیک وجود داشت که ممکن است خفیف‌تر ظاهر شوند و به پوست خشک تبدیل شوند.
در بیماران مبتلا به نقص مانع پوستی، تغییراتی در پروتئین‌های پوست به وجود می‎آید که نتیجه جهش در ژن‌هاست. این جهش‌های ژنی در بیماران عمدتا هتروزیگوت است، به این معنی که جهش در یکی از دو نسخه ژن وجود دارد.

بر این اساس، در مطالعات پیشین، موشهای نوزاد نیز هتروزیگوت بدلیل جهش‌های مانع پوست بودند. موش‌ها در معرض آلرژن‌های غذایی مانند پروتئین‌های تخم مرغ و بادام زمینی، آلرژن‌ها در گرد و غبار (گرد و غبار خانگی) و لوریل سولفات سدیم، صابون موجود در دستمال مرطوب نوزاد قرار گرفتند.

کوک میلز گفت: این تحقیقات جدید حیوانی مبنایی برای آزمایش مداخلات است که به طور موثرتری مانع پیشرفت آلرژی غذایی در نوزادان و کودکان می‎شود.
او در حال حاضر برروی واکنش‌های مولکولی در پوست تحقیق می‌کند که منحصر به این ترکیب ژنتیک و تماس پوستی است. هدف از این تحقیق این است که سیگنال‌های منحصر به فردی در پوست ایجاد شود که در طول پیشرفت آلرژی به مواد غذایی ایجاد می‌شود. این منجر به روشهایی برای مداخله با سیگنال‌های پوستی و جلوگیری از پیشرفت آلرژی غذایی خواهد شد.

مترجم: نسرین محمدی

منبع خبر : Science Daily